Kerst-pakjesavond van de buurt. (Jac. Boomsmastr., Sondelerdijk en Swaaigat)

Op 18 december was het dan eindelijk zover. Waren de meeste mensen net bekomen van de Sinterklaas pakjes, gingen wij met de buurt een Kerst-pakjesavond houden.
Deze avond kwamen er ongeveer 20 mensen naar het lokaaltje met allemaal een klein cadeautje. Van de organisatie uit waren er ook een aantal pakjes gekocht.
Het resultaat was een hele berg pakjes.
Na de koffie en even gewacht te hebben op de laatkomers (onder het genot van verhalen van F.S.) konden wij eindelijk beginnen met het grote Kerst cadeautjes spel.
In de eerste ronde werd er gestreden om de vele pakjes.
Wel heel opvallend dat sommige mensen voortdurend een één of zes gooide. Die zaten dan ook glunderend achter een hele berg pakjes. Zoals het er aan het einde van de eerste ronde uit zag waren er aan aantal echtparen die er met de pakjes vandoor zouden gaan.
(M&J H en F&L H)




Maar gelukkig was er ook nog een tweede ronde. Bij het gooien van een één of zes kwam er een opdracht die uitgevoerd diende te worden.

  
Heel opvallend was het dat de mensen die in de eerste ronde zo vaak een één of zes gooide, dat in de tweede ronde niet meer deden. Soms moest je een cadeautje weggeven. Een andere keer mocht je bij iemand anders een pakje uitzoeken. Zelfs moest er van plaats worden geruild en de cadeautjes moesten blijven liggen.
Dit leverde de nodige hilariteit op.
Sommige pakjes waren wel heel favoriet, die werden dan ook om de haverklap van eigenaar verwisseld. Vooral de hele grote cadeaus waren heel gewild. Ook de staaf in het gouden pakpapier leverde de nodige blije en sneue gezichten op. Wat is dit pakje vaak van eigenaar verwisseld.
  Iedereen was wel heel benieuwd wat er in zat. Volgens de kenners (die het pakje het vaakst in handen kregen) werkte het op batterijen.
En volgens anderen was het ook wel te gebruiken om er blij van te worden. Iedereen had dan ook het nakijken toen M.H. een kaartje kreeg dat hij één pakje mocht uitzoeken en die dan ook werkelijk mee naar huis mocht nemen.

Je raad zeker wel welk pakje hij uitzocht. Na het openen ervan, dit op verzoek van alle aanwezigen omdat die ook reuze benieuwd waren wat er nu werkelijk in het pakje zat, kreeg iedereen de slappe lach.

Na heel veel wisselen, afpakken, geven, nemen en vooral buikpijn van het lachen was het tijd om de vergaarde cadeautje uit te pakken. Nu was het wel even tijd om gezellig onder het genot van een drankje even op verhaal te komen. Iedereen mocht uit eindelijk met de nodige pakjes naar huis gaan.
 
Het feest ging door tot in de late uurtjes. J.E nam twee jeugdige buurtgenoten TdV en W.H. mee op vrouwen jacht. B.E. ging mee om een oogje in het zeil te houden. Wie weet levert dat weer een volgend buurtfeest op. Even daarna ging HJ.&J naar huis. Op de vraag of er nog wat moest gebeuren kreeg diegene het antwoord “Ja, bôle ut’e vriezer helje.” Deze uitspraak bleef de rest van de avond terug komen.
Uiteindelijk met buikpijn van het lachen hebben wij de tent gesloten. Hopelijk wordt de volgende buurt avond weer net zo gezellig als deze.

Groeten van Mieke en Marieke.
18 dec. 2010