Bij de Sondelerleane aangekomen hadden  jongelui het grote kanon weer van stal gehaald. Gigantische slagen gingen er over de weilanden en weerkaatsten terug van de bossen. En enkele keer mislukte de grote slagen, wellicht doordat de verhouding niet 100% was. Maar dat mocht de pret niet drukken.
In het weiland er naast waren de beginnelingen Willem Tiede, Bate en Gerrit ook aan het karbitschieten met een melkbus. Maar deze knapen hadden er ook verstand van, want bij het aanhoren van de luide knallen gingen de trommelvliezen van de oren trillen. Dat belooft weer veel goeds voor het volgend jaar.

Aan de Sondelerdyk op het speelterreintje waren ook een aantal jonge Sondelers bezig met een karbitbus. Zij hadden het aardig voor elkaar. Moesten de jongens bij de vorige melkbussen na de knal het deksel  weer ophalen, hier had men er een heel lang touw aan vast gemaakt. Na een denderend schot hoefden ze alleen maar aan het touw te trekken en het deksel was weer snel binnen handbereik voor de volgende ronde.

s' Avonds was het weer wat minder. Een aantal regenbuien gooide roet in het eten. Jongeren liepen over straat, hadden hun zakken vol gepropt met allerlei vuurwerk en ja het moest wel op. En dan zijn de weersomstandigheden een tegenvaller. Maar rondom de jaarwisseling was het droog en rustig weer. Enkele duizend klappers gingen de lucht in. Op dat moment leek het in wel even Bagdad in Sondel. Er was deze nacht niet een samenkomst om elkaar het nieuwe jaar toe te wensen, wellicht volgend jaar weer.
Gesleept is er deze nacht niet, hier en daar lagen wat autobanden en een stoeltje en dat was alles.