Gaesterlânsk Liet

O lân fan wâlden, ikkers, greiden,
Besletten tusken sé en mar,
Fan alle lannen hjir op ierde
Hâld ik myn Gaesterlân foar kar.
't Rûchhúster bosk, de griene singel,
En Bremers bûnte wyldernis,
Dit lân fan bloei en groei en skientme
Dit lân sa 't nearne in twadden is.

Hwat bistû moai, as yn 'e maitiid
It libben brûst út toarre hout,
As lyster, fink en gielgau roppe
En al dyn pracht him rynsk ûntjouwt.
Hwat bistû moai as yn 'e simmer
De harstwiich lâns dyn paden jachtet
En 't knyntsje oer de gerzen djoeit.

Jit leavje ik dy, as troch dyn beammen
It hjerstljocht stil en bleker blinkt,
It blêd fan boek en iik en bjirken
Yn 't djippe en wiete weinspoar sinkt;
Jit leavje ik dy, as yn it neijier
De stoarm syn wylde needhoarn stekt,
En 't rou gewelt fan wyn en weagen
Op dyn ûnwrigbre kliffen brekt.

En winterdeis as Noarmans trêdden
Sa hoar geane oer de hurde dyk,
As snie op alle beammen glinstert
Dan is dyn bosk in mearke allyk,
It mearke fan 'e moaije sliepster
Bestjoend ta dream en skynbre dea,
Oant strak de prins fan alle prinsen
Har wekket mei syn fjûren pea.

O lân fan wâlden, ikkers, greiden,
Besletten tusken sé en mar,
Fan alle lannen hjir op ierde
Hâld ik myn Gaesterlân foar kar.
Hwerearne ik op 'e wrâld ek swalkje
Oan Noarderigge of Suderstrân,
Myn hert bliuwt trou oan dy allinne
Myn âld, myn eigen Gaesterlân!

Fedde Schurer (1898-1968)