Wiebe poseert voor de oplegger
De ontwikkeling in de landbouw gaat daar in Polen nog niet zo snel. Iemand was daar aan het werk om de grote veenachtige vlakten te maaien met een oude Ursus en een cyclomaaier van 1 meter 35 cm breed. Nou ja, dat schiet niet erg op. En dit lange gras moest er voor een bepaalde tijd gemaaid zijn in verband met de Mc-Sharry premie. De oom van Petrus belde op of hij wel zin had in een avontuur in Polen om daar een 400 hectare gras te maaien.
Petrus is hiervoor wel te vinden, als we er maar wat van over houden.
Hun eigen trekker, de New Holland TM175 met voorop de frontmaaier van 3.20 meter en achter een maaier van 3.20 meter.
De andere trekker is een Valmet 8400 (de Beul) met voor en achter ook breed geweld aan schijvenmaaiers. Er zal dus in één keer een breedte van 11.60 meter gemaaid worden door beide trekkers.
Kijk, dan gebeurd er nog eens wat. Er moest nog iemand mee die de Valmet zou besturen. En deze werd gevonden in Wiebe de Vries. Het leek hem ook wel avontuurlijk om eens over de grens te kijken en bij het loonbedrijf waar hij werkt was het niet erg druk en konden ze hem wel een week missen. Het was nogal een heel gedoe om beide trekkers met de schijvenmaaiers op te laden.
Er moest ook nog een greppelfrees mee en na veel passen en meten (en een stuk van de greppelfrees afgeflext) kon de maaier die achter aan de NH 175 gekoppeld zat er niet meer bij en deze was eigenlijk ook te hoog. Na veel heen en weer gebeld te hebben werd een aanhang met tandemstel gevonden waarop de schijvenmaaier van 3.20 werd geplaatst en deze zal dan achter de auto aan mee genomen worden door beide heren.
De frontmaaier van de NH was eigenlijk te breed op de oplegger (drie meter is de limiet) maar dat gokje waagden de mannen er op.
En hopelijk is de schijvenmaaier die aanhangwagen staat niet zwaarder dan 750 kg anders krijgen ze hiervoor ook nog een bekeuring als ze niet kunnen aantonen dat ze een rijbewijs hebben met BE. Maar ze houden in die zin wel van een avontuur, dus karren maar.
De truck is s ‘avonds gelijk vertrokken en Petrus en Wiebe zijn de volgende morgen vroeg vertrokken om tegelijk met de truck om 15.00 uur op de plaats van bestemming te zijn.
De beide trekker zullen ’s nachts bij een plaatselijke Nederlandse veehouder worden gestald, als ze dit niet doen zou het mogelijk zijn dat het materiaal er de volgende morgen niet meer staat. En met de zeis is dan ook geen doen. En volgens hun zeggen, ,,als we er niks van over houden zijn we weer een ervaring rijker.”
Petrus belt om een aanhangwagen
Polen. 's Middags rond 13.00 uur
kwamen Petrus en Wiebe goed en wel aan op de plaats van bestemming. De chauffeur
van de truck was al eerder gearriveerd en deze lag in z'n cabine te
pitten. De trekkers afgeladen en eens geïnformeerd waar de landerijen lagen.
Daar Polen een zeer uitgestrekt is liggen o.a. de percelen waar gemaaid moest
worden ook kilometers uit elkaar. Soms wel 40 kilometer. Het eerste het beste
perceel waar ze aankwamen was heel groot. Variërend van 2 tot 12 hectare. Het merendeel
was in geen 12 jaar gemaaid.
Hier en daar was er gras bij (wat je gras kunt noemen, riet is een beter woord) dat zo hoog stond als de
achterbanden van de trekker.
En hiermee kregen de trekkers en schijvenmaaiers
het aardig voor de kiezen. Er kon niet sneller gemaaid worden dan een 7
kilometer per uur. Hier en daar zaten grote gaten in de grond gemaakt door
everzwijnen en als je daar met grotere snelheid door heel stuitert is het
materiaal snel kapot. En met dit hoge gras was er bijna geen zicht op de grond
zodat Petrus met de maaier tegen een dode boom aanreed die er al jaren
lag. Wiebe meende dat de schijvenmaaier ook wel een stuk beton luste, niet
dus.
Hier kreeg de bok van de maaier een knappe opdonder zodat deze aardig scheef
zit, maar er kon nog wel gemaaid worden. Later knapte een klein aftakasje van de
frontmaaier zodat deze niet meer wilde maaien en dit onderdeel had hij niet
meegenomen.
De plaatselijke Krone dealer van de frontmaaier woonde een 70 kilometer van hun
af. Hopelijk kan de volgende dag de maaier weer gerepareerd worden.
27 juni ...
Polen. Heden zijn Petrus en Wiebe
een week in Polen maar de 400 hectares zijn er nog niet af. En het greppelwerk
is ook nog niet af. Wiebe zit te denken om thuis te komen en dan volgende week
weer bij z'n baas aan het werk te gaan.
De werkzaamheden zijn nog niet af en dus
zal Johannes Smink en nog iemand richting Polen gaan met enige onderdelen die
vervangen moeten worden. De landerijen zijn daar nogal veenachtig zodat de
trekker met de greppelfrees soms vast komt te zitten. Met een lange staalkabel
die gebruikt wordt als lier kan de trekker zichzelf lostrekken. De andere
trekker komt er soms ook wel voor maar dan moet het wel voorzichtig gebeuren
want als deze ook vast komt te zitten dan is het niet best. Het valt niet
erg mee het greppelen in deze deze veenachtige landerijen.
De plaatselijke
loonbedrijven hebben eigenlijk niet de machinerie om de jongen uit de drek
dan te helpen. Als Petrus en Johannes weer door een dorp rijden naar een volgend
perceel komen er soms dorpelingen de straat op om naar het grote materiaal te
kijken want zoiets machtigs heeft men daar niet. Een frontmaaier kent men daar
helemaal niet.
Maaien in polen
De jongens werden door de eigenaar bijna elke avond opgehaald op naar een restaurant te gaan eten voor een goed maal. Want het waren lange dagen voor de jongens.
Sondel. Al het gras was gemaaid en de greppels getrokken zodat op 8 juli door Johannes en bijrijder aan de terugweg werd begonnen in de auto van Petrus met aanhangwagen met maaier. Petrus moest nog wachten op de truck met oplegger om daarna het materiaal er op te stallen. Hij zou later terug gaan in een daar gehuurde auto. Op de terugweg een 25 kilometer voor Groningen strandde Johannes met de auto, versnellingsbak kapot. Naar het thuisfront gebeld of deze hem kon ophalen met de aanhangwagen. De kapotte auto werd de volgende dag opgehaald en arriveerde op het zelfde moment als de truck met trekkers en maaiers op de J.Boomsmastraat 64. Een ieder was een ervaring rijker................................
9 juli... 2004 Doede Deinum...
De Polar express
Vanmorgen vroeg (1 juli 2005) zijn
Petrus vd Goot en Sake Sierdsma afgereisd naar Polen met drie
vrachtautocombinaties.
Hij wil daar net als
vorig
jaar dezelfde 400 ha. maaien. Dit jaar worden de zaken iets groter
aangepakt en neemt hij vier trekkers mee en één schudder en twee sprintmaster
(harken) en enige grootpakklemmen. Twee lui uit Polen zullen hun assisteren
bij de werkzaamheden. In deze veertien dag zal er op deze nogal drassige
landerijen gemaaid en geschud worden.
1 juli 2005 Doede Deinum
