Een middag naar het Hylper schaatsmuseum

Er stond al een aardig groepje reizigers bij Peter en Ida te wachten en te koukleumen op de Gaasterland Express die ons naar het schaatsmuseum zou vervoeren om daar de oudheden te bewonderen. Om precies half twee reed de kleine gele bus voor.
Bestuurder Douwe Jaarsma deed de draaideur open  en een ieder stapte gelijk  in, lekker warm. Nog even wachten, er kwamen nog een paar aanlopen. Nadat voorzitter Feike van Dorpsbelang  alle hoofden had geteld (er gingen maar 20 man mee) gingen we richting Hindeloopen via de Leijen.

Ja ja daar gaan we weer, eerst een tourtocht door Gaasterland. Via Hooibergen en Nije- en Oudemirdum, Mirns en Stavoren naar Hyplen, maar dan zie je onderweg ook nog wat.
Wel besloegen de ramen nogal maar doorvoor kregen we van Grietje een aantal doekjes  om deze schoon te vegen. De muziek galmde ook weer leuk door de bus.
Van Frans onze bestuursvader kreeg een ieder in de bus een dropje en daarna  moesten we betalen, voor de rit en intree. Hij had het allemaal goed voor elkaar. Als we betaald hadden kregen we nog een dropje, ‘t is net een schoolreisje. Wie zoet is krijgt lekkers.

En met een uur waren we gearriveerd en moesten we het laatste stukje lopen. Met de chauffeur hadden we afgesproken dat we 5 uur weer bij de bus waren.

Heel veel schaatsen
Bij binnenkomst kregen we in de knusse kantine een bakje koffie, ja ja wel twee bakjes koffie  en appelgebak met slagroom.  Onder het naar binnen werken van al dit heerlijks begon het buiten al een beetje te sneeuwen. Dit had onze weerprofeet al voorspeld en deze keer had hij het bij het goede eind. Nu maar  hopen dat we vanavond weer thuis komen. Jelte Eppinga had uit voorzorg zijn grote sneeuwschep meegenomen en mochten we op de terugweg onverhoopts vast komen te zitten in de bergen sneeuw dan zou Jelte ons er wel even doorheen ‘slotten’.
Na de koffie met gebak mochten we op eigen houtje het schaatsmuseum bekijken.

Er was ook een winkeltje bij met allerlei snuisterijen op het gebied van de Hylper schilderkunsten, raamdecoraties, schilderij  of een aangeklede hyplerpop, dit was ook interessant, maar we kwamen voor het museum. Man, ik heb wel veel schaatsen en leertjes gezien, maar dit zijn er heeeeel veeeeel schaatsen en leertjes.  Friese doorlopers in allerlei soorten en maten. In een vitrine lag een bot (kluif) waar men vroeger ook op het ijs heeft gereden. Een onderkaak van een koe, waar men in het midden een plankje maakte en men had een sleetje. “De minsken wiene froeger noch net sa min”

Achter een glas lag een stuk afgevroren teen van Titus Udding die in 1963  de Elfstedentocht heeft gereden.
Na al deze bezienswaardig dingen  gingen we terug naar de kantine waar we nog een klein uurtje over van alles en nog wat bijpraten. 
Daar we niet hoefden te rijden  werd er een  Jägermeister, wijntje, pilsje of jonkje besteld. We waren nog lang  niet uitgepraat maar volgens de voorzitter was het de hoogste tijd om naar de Gaasterland Express te gaan, richting huis. Buiten gekomen lag er een centimeter sneeuw, wat Jelte wel weer jammer vond, dus hoefde hij niet in actie komen met de sneeuwschep.

De bus stond al warm te ronken, onderweg toch nog even kalmpjes aan daar de weg toch aardig wit was  geworden door de sneeuw. We reden deze keer in één keer richting Sondel en waren voor zessen weer in Sondel. De driver van de bus werd bedankt alsmede het bestuur dorpsbelang voor de geslaagde en gezellige middag.

23 januari 2010.     riedo.nl