Van verpleegkundige tot arts
Romkje Sietske Hospes (24) studeerde
HBO-V aan de NHL.
na twee jaar gewerkt te hebben , besloot Romkje Sietske te beginnen met
een zes jarige studie geneeskunde aan de vrije universiteit in
Amsterdam.
‘Al in de eerste klas van de middelbare school wist ik dat ik geneeskunde wilde studeren.’Maar van de plannen kwam weinig terecht toen ze op de mavo belandde.
Na haar examen had Romkje Sietske geen zin meer om naar het vwo te gaan. ‘Ik wilde geen scholier meer zijn, ik wilde naar de grote stad.’
Na het behalen van haar propedeuse HBO-V twijfelde ze heel even of ze door zou gaan met haar studie, maar alleen het idee al om terug te moeten naar de middelbare school deed haar besluiten om door te gaan. ‘helaas heb je bij sommige studies, waaronder geneeskunde, niet genoeg aan een hbo-propedeuse of –diploma. Sommige vakken zijn verplicht op vwo-niveau.’
‘In mijn derde jaar HBO-V was ik nog maar twintig en dat vond ik te jong om meteen fulltime te gaan werken. Toen ben ik gaan praten met studieadviseurs en heb goed nagedacht over wat ik wilde.
Ik besloot de knoop door te hakken en geneeskunde te studeren. ‘Om te kunnen beginnen aan een studie geneeskunde moest ze eerst vier vakken op vwo-niveau halen.
Terwijl ze aan het leren was, ging ze aan het werk als verpleegkundige in een ziekenhuis op de long/interne afdeling om te sparen en klinische ervaring op te doen.
In de avonduren en vrije dagen haalde ze testimonia in de vakken biologie, wiskunde, natuurkunde en scheikunde. Na twee jaar was ze toelaatbaar tot de studie geneeskunde.
2007, verpleegkundige
Romkje Sietske
2015, basisarts
‘HBO-V bestond voornamelijk uit stages. Veel werken dus, waardoor er weinig tijd was voor uitgaan en andere dingen die bij het studentenleven horen. ‘Omdat ze weinig colleges had, was Romkje Sietske niet vaak op school. Het gaf haar een ander gevoel van student zijn.
‘Natuurlijk heb ik wel leuke dingen gedaan, zoals gezellig de stad in met vrienden en mijn buitenlandstage in een ziekenhuis in Italië. In Leeuwarden heb ik me in mijn laatste jaar aangesloten bij een studentenvereniging, hoewel ik het eigenlijk veel te druk had.
In Amsterdam ben ik meteen lid geworden van een studentenvereniging. Daar is nu ook meer tijd voor, gelukkig. De studielast van HBO-V verschilt heel veel van de studielast bij geneeskunde. Bij HBO-V moet je veel meer zelfstandig werken.
En ik had niet zoveel les. Bij geneeskunde volg je allemaal hetzelfde traject. Je hebt nog niet heel veel les per week, zo’n twaalf tot zestien contacturen. En dan nog tentamens.
In Amsterdam woont ze op Uilenstede, een studentenwooncomplex aan de rand van Amsterdam. Naast haar studie is ze in de weekenden en vakanties werkzaam als verpleegkundige in een ziekenhuis op de long/interne afdeling en soms binnen de psychiatrie in een klinische setting. ‘Het zorgt voor afwisseling en het is interessant naast mijn studie. Ik leer steeds meer, waardoor ik de patiënten ook meer te bieden heb’.
Een aantal jaren geleden werd Romkje Sietske, samen met drie studiegenoten, genomineerd voor de NHL Academy Award. ‘We hadden als groep een afstudeerproject dat ging over de plaats en functie van de hbo-verpleegkundige in de thuiszorg.
We hadden onderzoek gedaan naar de visie van wijkverpleegkundige in de wijkverpleegkundige, managers en hbo-docenten.
We hadden een implementatieplan geschreven en een wijkconferentie georganiseerd. We zijn door de docenten genomineerd voor de NHL Academy Award en uiteindelijk bij de top tien geëindigd.
Een jaar na mijn afstuderen hoorde ik van de hogeschool dat zij ons project hadden ingestuurd voor de landelijke HBO-V scriptieprijs. We moesten een presentatie geven en gingen door naar de finale. Voor die finale moesten we ons project op film zetten. En we wonnen!’
Tekst: Sacha van den Bos – Cindy Hoomans – Niels Lahuis
Foto: Wike Zijlstra