Verslag van de 12e Sondeler Bil 1995

Het dorpsfeest in Sondel,  de Sondeler Bil.

Van 20 t/m 27 augustus was het drukker dan anders in Sondel. Ook was er langs de weg een grote tent neergezet, die iets unieks voor deze omgeving ging bevatten, namelijk de Sondeler Bil.

Een uniek gebeuren in Gaasterland, wat om de twee vindt. De eerste dagen bevat de tent een zakenbeurs voor Sondel uit Sondel en omgeving, die zich daar presenteren en hun visitekaartje afgeven. Maar de sportvereniging, de jeugdclubs en andere verenigingen zijn ook aanwezig met verlotingen en andere speelse presentaties.

Brandweer demonstratie		 Om alles voor elkaar te krijgen wordt er een grote inzet gevraagd van een grote groep vrijwilligers, zonder wier inzet dit alles niet van de grond zou kunnen komen. Zo zetten onder meer de Sondeler Bilcommissie, Dorpsbelang, een speciale feestcommissie en de school zich in oor de organisatie van verschillende activiteiten. De feestcommissie verzorgt de Buurtenkamp, dorpsbelang onder meer de ballonvaart, de toneelvoorstelling en de muziekgroep. De meester zorgt voor de kinderspelen.

Ondanks iets minder bezoekers, wat vooral te wijten was aan het warme eer, mag de organisatie terugzien op een geslaagde Sondeler Bil!

 
Maar daarmee is het verhaal nog niet uit, want Sondel knoopt daar gelijk het dorpsfeest aanvast. Nadat donderdags alle stands weer zijn afgebroken en er een podium is opgebouwd, (zo halverwege de tent, maar dan is het nog een enorm oppervlak) wordt het tijd voor de festiviteiten.

De vrijdagmiddag breekt aan en alle kinderen van 2 tot 12 jaar, ook uit de buurdorpen, zijn dan welkom. Zeker zo’n 100 kinderen waren naar de tent gekomen om zich eerst op de spelletjes te storten en daarna enorm te genieten van de kindervoorstelling van Tom la Ross. ’s Avonds was de tent weer goed bezet. De toneelvereniging T.S. Warten uit Wartena speelde het stuk "Gefaarlike Oergong". Of alle aanwezige heren zich altijd in de vrouwelijke overgangsperikelen konden vinden is de vraag, maar het toneelstuk was leuk en het toneelspel prima.
Zelfs een heuse rookontwikkeling en gevolge van een brand benadrukten, dat alles heel goed in elkaar zat. Sommige spelers waren na afloop wel wat schor, omdat het geklapper van de tent en het geluid de verstaanbaarheid niet ten goede kwam. Maar daar werd een oplossing voor gevonden. Gewoon door alle achterste stoelen naar voren te halen, de rijen wat breder te maken en zo kon iedereen het toch nog volgen.

Als Sondel iets doet, doet ze het goed en zo brak de zaterdag aan waar het Buurtenkamp op het programma stond. Rond negen uur verzamelen de vertegenwoordigers van alle straten zich in en om de tent om de strijd aan te binden. Het motto van deze Buurtenkamp was wel: "Meedoen is belangrijker dan winnen" en na afloop kon men voldaan constateren dat er heel veel lol was geweest, heel veel enthousiasme en niet te veel wedstrijdelement. Precies goed.
De straten waren verdeeld in vijf buurten, die in het eerst spel lieten zien hoe je blind kon volleyballen. Het net was door kuilplastic vervangen, dus je zag de bal niet aankomen en de bal moest gespeeld worden met een jute zak tussen twee mensen in. Het bleek in het begin heel moeilijk, maar het ging steeds beter.
De stand eindigde in een gelijkspel: Buurt J.Boomsmastraat 1 en buurt Beuckenswijkstraat 2 waren aan elkaar gewaagd. Het tweede spel was een skelterrace voor twee personen, een emmer water op een helm op het hoofd gedragen moest worden, uiteraard zonder te morsen, want de waterstand werd gemeten. De buurt J.Boomsmastraat 2 bleek de zuinigste. Bij het derde spel namen de vijftigplussers het tegen elkaar op. Aan een stang hingen strengen pickup touw, die gevlochten moesten worden. Men kreeg er vijf minuten de tijd voor. De vlechten werden aan elkaar gebonden en wie het langste touw had geknoopt was de winnaar.
 


 

 




 

 


Rijwielhandelaar Herman Mous
De buurt Beuckenswijkstraat 2 had de beste of snelste vlechters in huis.
Wie ben ik of wat ben ik is een spel heel goed nagespeeld kan worden. Zo ook hier. Dit was het vierde spel, de theorieronde. Na een cryptische omschrijving en een voorwerp bleek "wat ben ik" een lelie te zijn, maar "wie ben ik" bleek behalve voor een snelle buurt niet zo makkelijk te zijn, zelfs niet na de dop als omschrijving en de wc-playboy als voorwerp.
Het bleek Monique Sluyter te zijn. Bij de buurt Beuckenswijkstraat 1 was zij geen onbekende. Men had zelfs een stier gehuurd om te kunnen rodeo rijden. Dat bleek nog niet eens zo gemakkelijk maar wel leuk. Hierbij hadden de dames van de buurt Noorderreed de beste cowgirl in huis en zat een cowboy van de J.Boomsmastraat het langst van in het zadel.

Rodeostier		   Nadat deze strijd beslist was, was de stier beschikbaar voor de jeugd, die daar gretig gebruik van maakte. Pingpongballen opvangen in een wijde pyjamabroek met een hoepel leek voor de buurt Beuckenswijkstraat 2 dagelijks werk. Zij misten bijna niets en wonnen dit zesde spel. Uiteindelijke winnaar werd Beuckenswijkstraat 2.
Maar van al deze inspanningen wordt men hongerig en dorstig en wat is het dan gezellig als je met elkaar in de tent kunt eten. Tussen de middag werd er prima voor de inwendige mens gezorgd.

’s Avonds kon de jeugd zich nog uitleven op de klanken van Blue Paradise. En de ballonvaart dan? Die kon nu niet doorgaan vanwege het slechte weer. Nadat zondagavond nog een keer de tent volliep voor de traditionele tentdienst is het tentdoek weer gevallen. Het is mooi geweest.

Bron: Balkster Courant  augustus 1995